S³ownik terminów wg alfabetu: |
S³ownik terminów wg : |
ai dos³ownie harmonizowanie, ³±czenie, jednoczenie;
ai-hanmi pozycja zgodna - uk³ad, w którym æwicz±cy stoj± w tej samej pozycji;
aiki dos³ownie harmonijne oddzia³ywanie (zjednoczenie) ki; wed³ug kosmologii aikido, wszystkie rzeczy we wszech¶wiecie powstaj± dziêki oddzia³ywaniu pozytywnego i negatywnego ki; celem treningu aikido jest poszukiwanie harmonii w³asnego ki z ki partnera i ki wszech¶wiata;
aikido dos³ownie droga harmonii; nazwê tê, po wielu latach g³êbokich studiów ró¿nych szkó³ sztuk walki, przyj±³ twórca aikido dla okre¶lenia swojego unikalnego systemu;
aiki-taiso podstawowe æwiczenia w aikido; rozgrzewka; æwiczenia wprowadzaj±ce;
arigato dziêkujê;
ashi stopa, noga;
ashi-sabaki æwiczenia przemieszczeñ, obejmuj±: ayumi-ashi, okuri-ashi, tsugi-ashi;
atemi we wra¿liwe miejsce - w aikido ma na celu rozproszenie uwagi przeciwnika;
ayumi-ashi krok przestawny.
bokken drewniana imitacja miecza japoñskiego u¿ywana w celach treningowych
bokuto drewniany miecz
bu dos³ownie silny, waleczny, odwa¿ny, ale równie¿ dotycz±cy spraw wojennych; w aikido sens tego s³owa jest rozumiany jako dzielno¶æ i odwaga, a nie rywalizacja, czy wspó³zawodnictwo; oryginanie znaczenie bu to: powstrzymaæ krzy¿uj±ce siê (walcz±ce) ze sob± w³ócznie
budo dos³ownie drogi walki; ogólne okre¶lenie japoñskich sztuk walki, które rozwinê³y siê ze sztuk wojennych (bujutsu) np. judo, kendo
bujutsu dos³ownie sztuki wojennebushi wojownik, samuraj
bushido honorowy kodeks reguluj±cy ¿ycie samuraja
chu ¶rodek
chudan poziom ¶rodkowy - od pasa do barków (pojêcie u¿ywane do okre¶lenia wysoko¶ci ataku)
dan poziom, stopieñ mistrzowski (por. yudansha, kyu)
do dos³ownie droga; metoda, sposób wewnêtrznego doskonalenia siê; w Japonii sztuki zajmuj±ce siê rozwojem duchowym i fizycznym adeptów (nie tylko sztuki walki) uto¿samiane s± z do
dojo miejsce, w którym trenuje siê sztuki walki (szko³a), dos³ownie: "miejsce drogi" - miejsce, gdzie poszukuje siê do
domo bardzo
domo arigato dziêkujê bardzo (przyjmuje równie¿ formy: domo arigato gozaimas oraz domo arigato godzaima¶ta)
doshu dos³ownie mistrz drogi; tytu³ lidera aikido; zgodnie z tradycj± japoñsk±, jest to tytu³ dziedziczny; obecnie przys³uguje on Moriteru Ueshiba - wnuk twórcy aikido
eri ko³nierz
eri-tori atak polegaj±cy na uchwyceniu (trzymaniu) ko³nierza partnera
funakogi-undo dos³ownie ruch wios³owania; termin pochodz±cy od ame-no tori fune, co mo¿na przet³umaczyæ, jako niebiañska uskrzydlona ³ód¼; pojêcie zwi±zane z mitologi± japoñsk± oznaczaj±ce ³ód¼, któr± pos³ugiwa³ siê duch gromu sp³ywaj±cy z nieba na Ziemiê; funakogi undo wywodzi siê z ezoterycznych praktyk shinto maj±cych na celu zjednoczenie cia³a i umys³u, które twórca aikido wprowadzi³ do swojego systemu; obecnie funakogi undo to jedno z æwiczeñ wprowadzaj±cych (aiki-taiso) s³u¿±ce do poprawienia pracy bioder, wypracowania mocnej, stabilnej postawy oraz do koordynacji oddychania z prac± cia³a
gaku tradycyjny element wystroju dojo - japoñska kaligrafia z nazw± szko³y, mottem lub my¶l± filozoficzn± zawieszana na ¶cianie w centralnym miejscu sali æwiczeñ, na przeciwko miejsca honorowego (kamiza)
gedan poziom niski - od pasa w dó³ (pojêcie u¿ywane do okre¶lenia wysoko¶ci ataku)
gi ubranie, strój
go piêæ
gokyo pi±ta forma podstawowych technik unieruchomieñ (por. ikkyo, nikyo, sankyo, yonkyo)
gyaku odwrotny
gyaku-hanmi postawa odwrotna - uk³ad, w którym partnerzy stoj± w odwrotnych pozycjach
hachi osiem
hai tak
hajime zaczynaæ! naprzód!
hakama tradycyjne spodnie samurajów, noszone przez mistrzów aikido
hanmi postawa, pozycja
hanmi-handachi pozycja "siedz±co-stoj±ca", æwiczenia, w których broni±cy siê siedzi, a atakuj±cy stoi
happo osiem kierunków
hara brzuch, centrum, miejsce, w którym skupia siê energia witalna cz³owieka
hidari lewy, lewostronny
hidari-kamae postawa, w której lewa noga wysuniêta jest do przodu
hiji-tori trzymanie za ³okcie (za rêkawy w okolicach ³okcia)
Hombu Dojo g³ówna kwatera, centrum treningowe w Tokio
iaido japoñska sztuka walki mieczem (dobywania miecza)
ich jeden
iie nie
ikkyo pierwsza forma podstawowych technik unieruchomieñ
irimi podstawowe wej¶cie, ruch do przodu, wej¶cie w partnera
irimi-nage rzut, w którym wykorzystuje siê wej¶cie irimi tzw. "dwudziestoletnia technika"
jiu dziesiêæ
jiu-waza tori wykonuje dowolne techniki
jo drewniany kij
jo-dori techniki obrony przed atakiem jo (techniki odbierania jo)
jodan poziom wysoki - powy¿ej barków (pojêcie u¿ywane do okre¶lenia wysoko¶ci ataku)
juji-garami rzut przez skrzy¿owanie r±k
kaiten okr±g³y
kaiten-nage rzut obrotowy
kakari-geiko tori jest atakowany przez kilku uke, nadchodz±cych kolejno z jednego kierunku
kamae postawa
kamiza miejsce honorowe, czyli miejsce, w którym siada nauczyciel na pocz±tku i na koñcu treningu
kata dos³ownie forma; termin u¿ywany g³ównie w tradycyjnych sztukach walki, tzn. tych, w których nie wystêpuje rywalizacja sportowa; w odró¿nieniu od sportu, gdzie g³ównym celem treningu jest osi±gniêcie poziomu, który pozwoli odnie¶æ zwyciêstwo w zawodach, adepci tradycyjnych sztuk walki, æwicz±c formy ustalone przez twórcê danej sztuki d±¿± raczej do harmonijnego rozwoju cia³a i umys³u
kata ramiê
kata-dori atak polegaj±cy na uchwyceniu (trzymaniu) za rêkaw kimona (ramiê, bark)
katana miecz
katate jedna rêka
katate-dori atak polegaj±cy na uchwyceniu (trzymaniu) przedramienia przeciwnika
katame-waza techniki unieruchomieñ (por. nage-waza, osae-waza)
katsu technika przywracania przytomno¶ci po urazach
keikogi strój treningowy u¿ywany w sztukach walki
ki energia duchowa; koncepcja przenikaj±cej ca³y wszech¶wiat energii ki jest istotnym aspektem kultury orientalnej - filozofii, medycyny, sztuki; pojêcie ki jest nieprzet³umaczalne na ¿aden zachodni jêzyk, a jego znaczenie mo¿na w pe³ni zrozumieæ tylko poprzez w³asne, indywidualne do¶wiadczenie
kiai dos³ownie nastrój, usposobienie, charakter, równie¿ okrzyk; w sztukach walki kiai na p³aszczy¼nie fizycznej oznacza przenikliwy okrzyk wydobywaj±cy siê z g³êbi cia³a (z brzucha - hara); na p³aszczy¼nie duchowej oznacza emanowanie energii witalnej
kihon podstawowy, bazowy
kihon-waza techniki wykonywane w sposób podstawowy, bazowy
kiri ostrze
kohai m³odszy kolega
koho do ty³u
koho-kaiten-ukemi przetoczenie do ty³u - nazwa stosowana zamiennie z ushiro-ukemi
kokyu oddech, si³a oddechu
kokyu-ho "æwiczenie oddechu", æwiczenie wykonywane w pozycji stoj±cej lub siedz±cej, polegaj±ce na doj¶ciu do centrum partnera, poznawaniu pracy jego cia³a przy jednoczesnej pracy nad w³asnym oddechem
kokyu-nage "rzut oddechem"
konnichiwa dzieñ dobry
koshi biodro
koshi-nage rzut przez biodro
kote nadgarstek
kote-gaeshi rzut wykonywany poprzez wykrêcenie nadgarstka
kubi szyja
kubishime atak polegaj±cy na duszeniu przeciwnika
kumi-jo forma æwiczeñ, w której obaj partnerzy wyposa¿eni s± w jo
kumi-tachi forma æwiczeñ, w której obaj partnerzy wyposa¿eni s± w bokken
kyu dziewiêæ
kyu stopieñ uczniowski
ma-ai dystans
mae przód
mae-geri atak polegaj±cy na prostym kopniêciu przeciwnika
mae-ukemi pad, przetoczenie do przodu
men g³owa
men-uchi ciêcie proste z góry w g³owê
migi prawy, prawostronny
migi-kamae postawa, w której prawa noga wysuniêta jest do przodu
misogi dos³owie obrzêd oczyszczenia; oczyszczenie lub ablucja dokonywane zwykle w wodzie morskiej lub pod górskim wodospadem s± dla Japoñczyków form± religijnej ekspiacji za okre¶lone czyny, wydarzenia, w których siê bra³o udzia³; twórca aikido uwa¿a³, ¿e wszystkie techniki aikido s± form± misogi (oczyszczenia)
mokuso medytowaæ
morote-tori atak polegaj±cy na uchwyceniu (trzymaniu) obur±cz przedramienia partnera
mudansha uczeñ posiadaj±cy stopieñ uczniowski - kyu
mune pier¶, tors, korpus
mune-dori uchwyt za przód kimona
nage rzut, osoba wykonuj±ca rzut lub inn± technikê - nazwa u¿ywana zamiennie z tori
nage-waza techniki rzutów
ne-waza techniki w parterze
ni dwa
nikyo druga forma podstawowych technik unieruchomieñ
Nippon Japonia
o wielki
O'sensei Wielki Nauczyciel - tytu³ Morihei Ueshiba - twórcy aikido
obi pas
omote ruch do wewn±trz
omote-waza ogólna nazwa wersji technik wykorzystuj±cych wej¶cie przed centrum przeciwnika
omoto-kyo dos³ownie nauka wielkiej podstawy; sekta shintoistyczna (por. shinto) za³o¿ona w Japonii pod koniec XIX w przez Nao Deguchi i Onisaburo Deguchi; uwa¿a siê, ¿e wspó³praca za³o¿yciela aikido i Onisaburo w latach 1920-35 da³a pocz±tek stworzeniu filozofii aikido
onegae-shimasu dos³ownie: proszê mnie nauczyæ - formu³a wypowiadana na pocz±tku treningu, a tak¿e w trakcie przed rozpoczêciem æwiczenia
osae naciskaæ, d¼wignia
osae-waza techniki d¼wigni
otagai-ni-rei uk³on wzajemny pomiêdzy partnerami
rei uk³on
ritsu-rei uk³on w pozycji stoj±cej
roku sze¶æ
ryo-kata-dori atak polegaj±cy na uchwyceniu (trzymaniu) dwoma rêkoma za ramiona przeciwnika
ryote dwie rêce
ryote-dori atak polegaj±cy na uchwyceniu (trzymaniu) dwoma rêkoma za dwie rêce przeciwnika
ryu szko³a
samurai samuraj
san trzy
sankyo trzecia forma podstawowych technik unieruchomieñ
sayonara do widzenia
seiza siad japoñski
sempai uczeñ starszy stopniem
sensei nauczyciel (sztuki walki)
shi cztery
shichi siedem
shidoin instruktor - formalny tytu³
shihan mistrz - formalny tytu³
shiho cztery kierunki
shiho-nage rzut w czterech kierunkach
shikko sposób przemieszczania siê w pozycji klêcznej
shimoza miejsce na macie (tatami), gdzie siadaj± æwicz±cy
shodan pierwszy dan
shomen-uchi ciêcie proste z góry na g³owê przeciwnika
soto zewnêtrzna strona, na zewn±trz
soto-kaiten ruch na zewn±trz
suburi indywidualne techniki æwiczeñ przyu¿cyiu bokken i jo
suwari-waza techniki wykonywane w pozycji siedz±cej lub klêcz±cej
tachi stoj±c, w pozycji stoj±cej
tachi-dori techniki obrony przed napastnikiem uzbrojonym w miecz (techniki odbierania miecza)
tachi-waza techniki wykonywane w pozycji stoj±cej
tai-jutsu techniki walki wrêcz (bez u¿ycia broni)
tai-sabaki æwiczenia zwrotów i obrotów cia³a, obejmuje tenkan, irimi-tenkan, ikkyo-undo, shiho-undo
tanto drewniana imitacja no¿a
tanto-dori techniki obrony przed napastnikiem uzbrojonym w nó¿ (techniki odbierania no¿a)
tatami mata
te rêka
tegetana dos³. "rêka-miecz"
tekubi nadgarstek
ten-chi-nage rzut "niebo-ziemia"
tenkan obrót, zej¶cie z linii ataku poprzez obrót
tori partner wykonuj±cy techikê obronn±
tsugi-ashi krok dostawny
tsuki uderzenie proste
uchi-kaiten-nage rzut obrotowy wykorzystuj±cy ruch do wewn±trz, przej¶cie pod ramieniem partnera
uchi-deshi uczeñ mieszkaj±cy razem ze swoim nauczycielem
ude przedramiê
ude-kime-nage rzut wykorzystuj±cy dzwigniê na staw ³okciowy
uke partner atakuj±cy, na którym wykonuje siê technikê obronn±
ukemi obrona, pad, przewrót
ukemi-waza techniki padów i przewrotów
ura odwrotnie, do ty³u
ushiro ty³, z ty³u, do ty³u
ushiro-kubishime atak z ty³u z duszeniem
ushiro-ryote-dori uchwyt z ty³u, obiema rêkami za obie rêce
ushiro-ukemi przetoczenie do ty³u, pad do ty³u
ushiro-waza techniki obrony przed atakiem z ty³u
waza techniki
yame stop!
yoko bok, w bok, w kierunku bocznym
yoko-men-uchi atak z góry, okrê¿ny, na g³owê (skroñ) lub szyjê
yonkyo czwarta forma podstawowych technik unieruchomieñ
yudansha uczeñ posiadaj±cy stopieñ mistrzowski - dan
zagi siedz±c, w pozycji siedz±cej
zanshin pozostawanie w stanie czujnej gotowo¶ci
za-rei uk³on w pozycji siedz±cej
zazen pozycja medytacyjna - siad w pozycji lotosu lub siad klêczny na piêtach
zenpo do przodu
zenpo-kaiten-ukemi przetoczenie do przodu - nazwa stosowania zamiennie z mae-ukemi
zori japoñskie klapki
zubon spodnie do kimona
Atemi Uderzenie we wra¿liwy punkt
Chudan-zuki Uderzenie piê¶ci± w tu³ów
Gedan-zuki Uderzenie piê¶ci± w doln± czê¶æ cia³a
Jodan-zuki Uderzenie piê¶ci± w górn± czê¶æ cia³a, w g³owê lub szyjê
Men-uchi Uderzenie w g³owê
Oi-zuki Uderzenie piê¶ci± z jednoczesnym krokiem w przód
Shomen uchi Uderzenie z góry w g³owê
Tsuki W Aikido zwykle znaczy Chudan Oi-zuki
Uchi Uderzenie
Yokomen uchi Uko¶ne uderzenie w bok g³owy
Katate dori Trzymanie jedn± rêk± za tê sam± rêkê przeciwnika, np. praw± za praw±
Morote dori Dwie rêce trzymaj± jedn± rêkê
Kata dori Trzymanie za ramiê
Ryote dori Dwie rêce trzymaj± dwie rêce
Mune dori Jedno lub dwurêczny uchwyt za klapê (kimona)
Hiji dori Trzymanie za ³okieæ
Sode dori Trzymanie za rêkaw
Ushiro eri-dori Trzymanie szyi od ty³u (za ko³nierz)
Ushiro tekubi dori Trzymanie za nadgarstki od ty³u
Ushiro ryote dori Uchwyt z ty³u, obiema rêkoma za obie rêce
Ushiro kubi shime Duszenie, od ty³u
Hara Brzuch, ¿o³±dek
Ashi Noga
Atama G³owa
Empi £okieæ
Hiji £okieæ
Kashi Nogi
Katate Jedna rêka
Kote Nadgarstek
Kubi Szyja
Men G³owa
Morote Obie rêce
Mune Klatka piersiowa
Shomen Twarz
Tekubi Nadgarstek
Ude Ramiê
Yokomen Boczna czê¶æ g³owy, skroñ
Hajime Start
Mate Czekaj
Mawatte Obróæ siê
Mokuso Zamknij oczy, medytacja
Yame Stop
Yoi Gotów
Shinzen ni rei Uk³on w stronê kapliczki
Sensei ni rei Uk³on w stronê sensei
Joseki ni rei Uk³on w stronê wy¿szej czê¶ci dojo
Kamiza ni rei Uk³on w stronê kamiza (bogowie)
Otagai ni rei Uk³on jeden w stronê drugiego
Rei Uk³on
Ohayo gozaimasu Dzieñ dobry (przed 10:00)
Konnichi wa Hello. Dzieñ dobry(po 10:00)
Komban wa Dobrywieczór
Oyasumi nasai Dobranoc
Sayonara Do widzenia
Arigato Dziêkujê (nieformalnie)
Domo Dziêki (nieformalnie)
Domo arigato Dziêkujê (formalnie)
Domo arigato gozaimasu Bardzo dziêkujê (grzecznie)
Sensei, domo arigato gozaimashita Bardzo dziêkujê za to co siê sta³o-tu naukê, mówione na koniec zajêæ
Gomen nasai Przepraszam, wybacz mi
Do itashitmashite Nie ma za co przepraszaæ, nic siê nie sta³o
Onegai shimasu Proszê (gdy prosisz o co¶, czêsto jako proszê poæwiczmy razem)
Sumimasen Przepraszam (by zwróciæ czyj±¶ uwagê)
Hai Tak
Iie Nie
Wakarimasu Zrozumia³em
Mae Naprzód
Migi Prawo
Hidari Lewo
Ushiro W ty³, za siebie
Omote Przód
Ura Ty³
Uchi Do ¶rodka
Soto Na zewn±trz
Jodan Góra
Chudan ¦rodek
Gedan Dó³
Shomen Prosto przed siebie
Gyaku Odwrotnie, przeciwnie
Hantai-ni W przeciwnym kierunku
Happo We wszystkich kierunkach
Uchi deshi student
Budo Droga walki, ¶cie¿ka wojenna
Aikido Sposób na harmoniê ki
Dojo Miejsce treningów
Kiai Krzyk wydobywany aby skupiæ ca³± swoj± energiê
Tatami Mata
Uke Odbiorca techniki (napastnik)
Bokken Drewniany miecz
Jo Krótki kij (~130 cm d³ugo¶ci)
Kaiten Obrót
Kihon Zasadniczy, podstawowy
Maai Zachowanie odleg³o¶ci bojowej
Mawashi Zwrot, obrót
Mokuso Medytacja
Osae Nacisk, dla mobilizacji
Randori Styl wolny
Reigi Etykieta, równie¿ reishiki
Sabaki Ruch cia³a
Shikko Chodzenie na kolanach
Tai-no-henko Odwrócenie pozycji cia³a
Yo Pozytywna zasada natury
Hanmi Postawa w po³owie skierowana do przodu
Kamae Postawa, pozycja
Seiza Klêczenie na obu kolanach
Tachi Postawa stoj±ca
Irimi nage Rzut z wej¶ciem
Juji nage, juji garami Rzut przez splecione ramiona
Kaiten nage Rzut z obrotem; uchi-kaiten nage i soto-kaiten nage (wewnêtrzny i zewnêtrzny)
Kokyu nage Rzut z oddechem (s± ich w aikido miliony, wiêkszo¶æ z nich to odmiany podstawowych technik)
Koshi nage Rzut z biodra
Kote gaeshi Odwrócenie, wykrêcenie nadgarstka
Shiho nage Rzut w czterech kierunkach
Tenchi nage Rzut "niebo i ziemia"
Kohai M³odszy uczeñ
Sempai Starszy uczeñ
Sensei Instruktor
Shihan Starszy nauczyciel, poprawnie nazywany tylko, gdy uczy we w³asnej szkole, poza ni± - sensei
Kyu Stopnie uczniowskie od 10 do 1, najwy¿szy: jukyu, kukyu, hachikyu, nanakyu, rokyu , gokyu , yonkyu , sankyu , nikkyu , ikkyu
Dan Bardziej zaawansowanie stopnie, od 1 to 10: shodan , nidan , sandan , yondan , godan , rokudan , nanadan , hachidan , kudan , judan
Yudansha Cz³onkowie ze stopniami dan
Mudansha Cz³onkowie ze stopniami kyu
Soke G³owa stylu
Doshu G³owa metody (obecnie Moriteru Ueshiba, wnuczek O Sensei)
Dojo-cho "Lider" dojo
O Sensei Wielki nauczyciel (Ueshiba, Morihei)
Atemi-waza Techniki uderzeñ w czu³e punkty
Hanmi-handachi waza Techniki jedno-osobowe (siedz±ce lub stoj±ce)
Henka waza Techniki kombinacyjne. W szczególno¶ci przechodzenie z jednej techniki w drug±
Kihon-waza Techniki podstawowe
Omote waza Techniki ujawnione dla publiczno¶ci
Suwari waza Techniki wykonywane przez nage i uke w pozycji siedz±cej
Tachi waza Techniki wykonywane na stoj±co
Ushiro-waza Techniki ataku z ty³u
Uke-waza Techniki blokowania
Tenugui ¦ciereczka do wycieranie twarzy. Równie¿ szmatka noszona pod he³mem w kendo jako ochronka g³owy
Keiko gi, do gi, gi Ubranie treningowe
Sode Rêkaw górnej czêsci kimona
Zekken Naszywka na klatce piersiowej z nazw± w³a¶ciciela i dojo
Obi Pas
Hakama Rozczepiona spódnica; spodnie z szerokimi nogawkami, zazwyczaj czarne lub granatowe
Koshiita P³ytka w tylnej czê¶ci hakamy
Tabi Japoñskie skarpetko-buty u¿ywane w dojo (co¶ jakby baletki)
Zori Japoñskie sanda³y u¿ywane poza dojo
1 – ichi (iczi)
2 – ni (ni)
3 – san (san)
4 – shi (si)/ yon(jon)
5 – go (go)
6 – roku (roku)
7 – shichi (sici)
8 – haich (haci)
9 – ku (kju)
10 – ju (dziu)
20 – ninju
30 – sanju
40 – yonju
50 – goju
100 - hayku
O AIKIDO: |
Historia aikido | Nishio Aikido | Ueshiba |